پژوهشنامه تاریخ سیاسی ایران 3092-7145 3 پیاپی 9 2025 03 31 An Analysis of Reza Shah Pahlavi’s Modernization Policies and Their Political Consequences بررسی سیاست‌های مدرن‌سازی در دوران رضاشاه پهلوی و پیامدهای سیاسی آن 1 9 FA زهرا رضایی گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران حمید قاسمی گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 01 17 <p>The reign of Reza Shah Pahlavi marked a pivotal stage in the formation of the modern Iranian state. Using a descriptive-analytical approach, this study examines the Shah’s modernization policies in the military, administrative, educational, and economic sectors, and their impact on the country’s political structure. Findings show that the centralization of power, establishment of a regular army, bureaucratic reforms, expansion of modern education, and infrastructural development contributed to the consolidation of state authority. However, the elimination of traditional institutions, restrictions on political participation, suppression of opposition, and excessive concentration of power weakened civil society and hindered the emergence of democratic culture. The study concludes that while this authoritarian modernization created a strong central state, it also laid the groundwork for future political crises.</p> <p>ان حکومت رضاشاه پهلوی را می‌توان یکی از نقاط عطف در روند شکل‌گیری دولت مدرن در ایران دانست. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی، سیاست‌های مدرن‌سازی در عرصه‌های نظامی، اداری، آموزشی و اقتصادی و تأثیر آن‌ها بر ساختار سیاسی را بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهند که تمرکز قدرت، ایجاد ارتش منظم، نوسازی بوروکراسی، گسترش آموزش نوین و توسعه زیرساخت‌ها از مهم‌ترین اقدامات رضاشاه بود که به تثبیت دولت مرکزی انجامید. با این حال، حذف نهادهای سنتی، محدود کردن مشارکت سیاسی، سرکوب مخالفان و تمرکز بیش از حد قدرت پیامدهایی چون تضعیف جامعه مدنی و فقدان فرهنگ دموکراتیک را به دنبال داشت. نتایج نشان می‌دهد که این مدرن‌سازی آمرانه گرچه دولت مقتدر ایجاد کرد، اما زمینه‌ساز بحران‌های سیاسی بعدی نیز شد</p>